Słownik Księgowych

Koszty podstawowej działalności jest to niezbędnej oraz celowe zużycie środków produkcyjnych oraz pewne nakłady o charakterze pieniężnym.

Klasyfikacja kosztów
1. Koszty ze względu na ich budowę dzieli się na:
- proste
- złożone
Proste to te których nie da się podzielić na prostsze.
Złożone to te które składają się z kilku kosztów prostszych
3. Ze względu na sposób kalkulacji:
- pośrednie
- bezpośrednie
Pośrednie przydzielone są do poszczególnych kalkulacyjnych jednostek w sposób umowny. Bezpośrednie to koszty które można dokładnie przydzielić do poszczególnych jednostek kalkulacyjnych na podstawie dokumentów źródłowych.
Na bazie tych kwalifikacji kosztów budowane są dwa układy ewidencyjne
1. Układ rodzajowy
2. Układ kalkulacyjny
W układzie rodzajowym wszystkie ponieszione w danym okresie koszty przydziela się do właściwych grup rodzajowych. Obejmujących koszty jednoroczne czyli proste. W układzie kalkulacyjnym poniesiony w danym okresie koszt i w całości dotyczącym tego okresu dzilony jest według typów działalności a następnie przydzielane do faz działalności których dotyczą. W ramach układu rodzajowego tworzone są następujące grupy kosztów:
1. Amortyzacja
2. Zużycie materiałów i energi
3. Usługi obce, koszt różnych uslug obcych
4. Wynagrodzenie osobowe oraz bez osobowe
5. Świadczenie na rzecz pracowników
6. Podatki i opłaty
7. Pozostałe koszta
W ramach układu kalkulacyjnego koszty które zostały poniesione w danym okresie i w całości dotyczą działalności danego okresu dzielone są następująco:
I Koszty działalności produkcyjnej
1. Koszty fazy zakupu
2. Koszty fazy produkcji
a) koszty produkcji
b) koszty wydziałowe
c) koszty ogólnozakładowe
3. Koszty fazy Sprzedaży
Rozliczenia międzyokresowe kosztów występują gdy miesiąc w którym podatek został poniesiony nie pokrywa się z miesiącem którego koszt dotyczy. Do kosztów danego miesiąca należy przydzxielić tylko te koszty które danego miesiąca dotyczą.
Rozróżnia się rozliczenia miedzywydziałowe:
- czynne
- bierne
Czynne występują wówczas gdy wydatek ponoszony jest z góry
Bierne występują wówczas gdy wydatek ponoszony jest z dołu
Rozliczenie kosztów fazy zakupów poniesione w ciągu miesiąca. Bezpośrednie koszty fazy zakupu rejestruje się na koncie o nazwie koszty zakupu. Na koniec miesiąca koszty te rozlicza się jedną dwóch metod:
- metoda narzutu w którym koszty zakupu dzielone są na dwie części jedna dotyczy rozchodu a druga zapasu końcowego.
- Metoda uproszczona wszystkie koszty zakupu przydzielane są do rozchodów. Warunki stosowania tej metody analogiczne jak przy rozliczeniu odchyleń.
Rozliczenie kosztów fazy produkcji.
Wytworzone produkty wycenia się na poziomie technicznego kosztu wytworzenia. Jest to suma kosztów bezpośrednich oraz pośrednich wydziałowych. Dla celów kalkulacji wytworzone produkty należy zamienić na jednakowe jednostki nazywane jednostkami kalkulacyjnymi jest to jednostka zawierająca 100% kosztów wytworzenia. Dla produktów niezakończonych należy określić procent i przetworzenia z punktu widzenia potencjalnych kosztów. Techniczne koszty wytworzenia dzielone są przez ilość jednostek kalkulacyjnych w celu ustalenia kosztów wytworzenia jednostki kalkulacyjnej. Na bazie tego kosztu liczy się następnie jednostkowe oraz całkowite koszty wytworzenia produktów gotowych i niezakończonych.
Ewidencja produktów
Ewidencje wyrobów gotowych. Wyroby gotowe mogą być wycenione metodą ceny rzeczywistej lub metodą ceny ewidencyjnej.
Przy metodzie ceny rzeczywistej nie jest możliwe prowadzenie ewidencji wartościowej w ciągu miesiąca. Po zakończeniu miesiąca sporządzana jest kalkulacja w wyniku której ustalony jest rzeczywisty koszt wytwarzania. Na podstawie tego kosztu. Liczy się wartość łącznego miesięcznego przychodu oraz miesięcznego rozchodu. Metoda ceny ewidencyjnej – przy metodzie tej można prowadzić ewidencje wartościową w ciągu miesiąca. Wszystkie przychody oraz rozchody wycenione są na poziomie kosztów planowanego. Po sporządzeniu kalkulacji koszt rzeczywisty porównuje się z kosztem planowanym a następnie ustala się i księguje odchylenia przy metodzie ceny ewidencyjnej konieczne jest wprowadzenie pomocniczego konta o nazwie rozliczenia produkcji.
Ewidencja produktów niezakończonych
Produkty niezakończone wyceniane są najczęściej w koszcie rzeczywistym. Ustalony w wyniku kalkulacji koszt wytworzenia tych produktów może być przeniesiony do magazynu produktów niezakończonych lub pozostawiony na koncie kosztów produkcji w postaci salda produkcji. Ewidencja fazy sprzedaży
Sprzedaż od strony kosztów określa tak zwany koszt sprzedaży. Do kosztu tego zalicza się:
- rzeczywisty techniczny koszt wytworzenia wyrobów sprzedanych
- koszty zarządu
- koszty sprzedaży
Dla pierwszego składnika kosztu własnego sprzedaży można wprowadzić konto o nazwie koszt wytworzenia sprzedanych produktów. Konto to obejmuje wyłącznie ten składnik. Można również wprowadzić konto które będzie obejmowało koszt własny sprzedaży.

Dzielimy je na:

1. Rozrachunki z tytułu wynagrodzeń
2. Pozostałe rozrachunki

Ad.1. Wszystkie wynagrodzenia dzielimy na dwie grupy:

• wynagrodzenia osobowe ( umowa o pracę )
• wynagrodzenia bezosobowe ( umowa o dzieło, umowa zlecenie )

Podstawowym dokumentem dotyczącym wynagrodzeń osobowych jest lista płac. W dokumencie tym podawane są następujące dane wartościowe:

• wynagrodzenie podstawowe
• dodatki zwiększające wynagrodzenie : premia, dodatek funkcyjny, dodatek stażowy, dodatek za nadgodziny, dodatek za pracę w warunkach szkodliwych,
• wynagrodzenie podstawowe + dodatki = wynagrodzenie brutto,
• potrącenia z wynagrodzenia: naliczane i potrącone są składki ubezpieczeń społecznych, składka zdrowotna, zaliczka na podatek dochodowy, potrącenia alimentacyjne, spłata zaciągniętych pożyczek, składki związkowe, składki na kasę zapomogowo-pożyczkową

Po odliczeniu potrąceń ustalane jest wynagrodzenie netto (do zapłaty). Wynagrodzenia bezosobowe do umowy zlecenie sporządzany jest rachunek na podstawie którego wypłacane jest wynagrodzenie. W umowie tej powinno być ustalone wynagrodzenie brutto. Sposób naliczania wynagrodzenia do wypłaty w przypadku umowy obiętej ubezpieczeniem społecznym: od wynagrodzenia brutto, nalicza się i potrąca składki ubezpieczeń społecznych. Następnie naliczana jest składka zdrowotna. Będzie ona potrącona z zaliczki na podatek dochodowy. Następnie liczona jest zaliczka na podatek dochodowy. Przychód pomniejszony o zryczałtowany koszt uzyskania przychodu jest dochodem. Kwotą do wypłaty będzie wynagrodzenie brutto pomniejszone o ZUS oraz cała zaliczkę na podatek dochodowy. Narzuty na wynagrodzenia są to inne niż wynagrodzenia koszty związane z zatrudnieniem pracowników obowiązkowy narzut do składek tych zalicza się:

• składkę emerytalną
• składkę rentową
• składkę wypadkową

Pracodawca płaci ponadto składke na fundusz pracy oraz składke na fundusz gwarantowanych świadczeń pracowniczych. Wszystkie te składki rozliczone są z ZUSEM.

Akcja – jest to dokument wynikający z podziału kapitału spółki akcyjnej.
Akcje mogą być:

• imienne
• na okaziciela

Wyróżnia się akcje zwykłe i akcje uprzywilejowane. Ze względu na sposób zapłaty akcje dzielimy na:

• gotówkowe
• aportowe

Znaczenie wartości akcji:

• wartość nominalna podana na akcji
• wartość emisyjna jest to cena sprzedaży
• wartość bieżąca jest to aktualna cena akcji

Gotówka przechowywana jest w kasie, jej przyjmowaniem i wypłacaniem zajmuje się kasjer.

• Dokumenty operacji pieniężnych:
• Każda wpłata do kasy potwierdzona jest K.P

Wypłaty gotówki z kasy dokonywane są podstawie dokumentów żródłowych upoważniających do wypłaty.Podstawą do wypłaty może być również K.W.

Wszystkie operacje gotówkowe kasjer zestawia w dokumencie zbiorczym zwanym raportem kasowym. Raport przekazywany jest do księgowości a operacje pieniężne księgowane są na koncie o nazwie kasa.
Środki pieniężne w banku.
Każdy podmiot ma obowiązek posiadania rachunku posiadania rachunku bankowym. W formie bezgotówkowej muszą być regulowane płatności:

• przekraczające równowartość 3000 EURO
• przekraczające równowartość 1000 EURO jeżeli suma rozrachunków z danym kontrachentem w poprzednim miesiącu przekraczała równowartość 10000 EURO.

Wszystkie koszty związane z obsługą rachunku zaliczone są do kosztów podstawowej działalności operacyjnej. Natomiast dopisane odsetki zaliczane są do przychodów finansowych.

Środki pieniężne w drodze.
Są to składniki które występują wówczas gdy:

• przekazujemy gotówke z kasy do banku
• gdy środki z jednego rachunku przenoszone są na inny rachunek
• gdy czeki obce składane są w banku w celu realizacji.

Przychody i rozchody środków pieniężnych nazywamy obrotem pieniężnym obrót ten może mieć formę gotówkową lub bezgotówkową.

Gotówkowa:

• gotówka
• czeki gotówkowe
• przekazy pieniężne

Bezgotówkowa:

• polecenie przelewu
• czeki rozrachunkowe

Polecenie przelewu wystawia dłużnik i składa w banku w celu realizacji. Czeki rozrachunkowe ? czek ten wystawia dłużnik i wręcza swojemu wierzycielowi.

Są to konta na których równocześnie mogą wystąpić dwa salda. Konta te mają charakter aktywno pasywny. Konta dwusaldowe to najczęściej konta rozrachunków. Innym sposobem na ustalenie sald konta saldowego jest wprowadzenie odpowiedniej analityki.

Na kontach kosztów i strat księguje się tak jak na kątach aktywnych natomiast na kątach przychodów i zysków księguje się tak jak na kątach pasywnych. Konta wynikowe nie przyjmują sald. Wszystkie konta wynikowe na koniec roku obrotowego są porównywane w celu ustalenia rezultatu prowadzonej działalności. Wynik ten ustalony jest na koncie o nazwie wynik finansowy.

Konta systematyczne i analityczne

Konta na których zdarzenia gospodarcze są zgodnie z zasadą podwójnego zapisu nazywane kontami systematycznymi. Do wybranego konta systematycznego można wprowadzić zespół kont szczególowych (analitycznych) Na kontach nalitycznych stosuje się zasadę zapisu pojedyńczego. Oznacza to że każdy zapis z wybranego konta systematycznego musi być powtórzone po tej samej stronie na odpowiednich kontach analitycznych. Konta analityczne funkocjonuje równolegle z kontami systematycznymi.

Jest to specjalny rachunek służący do ewidencji wszystkich mień danego składnika majątkowego, lub określonej kategorii rachunkowej. Układ teowy konta , kształt konta w kształcie dużej litery T ! Każde konto musi mieć nazwę która określa przedmiot ewidencji na tym koncie. Konto ma dwie strony, każda ze stron jest odpowiednio nazwana. Otwarcie konta polega na wprowadzeniu storna początkowego nazywanego saldem początkowym. Może to być saldo debetowe bądź kredytowe. Różnice między debetami to salda końcowe konta. Nazwa salda dane jest od tej strony konta która ma większe obroty.

Wszystkie konta na których rejestruje się zdarzenia gospodarcze, dzieli się na dwie grupy:

• konta bilansowe ? są to konta w których składniki wykazywane są w bilansie
• konta niebilansowe (konta wynikowe) są to konta w których rejestruje się koszty, przychody oraz wyniki.

Konta bilansowe ? dzielą się na konta aktywów i pasywów. Konta aktywów obciążamy wówczas gdy składnik się zwiększa a pasywów zmniejsza. Wszystkie zdarzenia gospodarcze księguje się zgodnie z zasadą podwójnego zapisu. Oznacza to że każde zdarzenie księgowe jest na dwóch kontach po ich przeciwnych stronach i w tych samych kwotach.

Konta niebilansowe ? służą do ewidencji przebiegu procesów gospodarczych, takich jak zakup, produkcja, sprzedaż. Do opisywania tych procesów używamy kategorie kosztów przychodów oraz wyników. Dla potrzeb ewidencji tych kategorii, cala działalność podmiotu dzielona jest na następujące rodzaje:

1. Podstawowa działalność operacyjna ? działalność wytwórcza, działalność usługowa, działalność handlowa.
   Kategorie wynikowe oraz konta podstawowej działalności. Kosztem jest zobowiązanie oraz celowe zużycie czynników produkcyjnych takich jak maszyny, urządzenia,
   materiał. Koszty tej działalności mogą być ujmowane w układzie rodzajowym lub układzie kalkulacyjnym. (konto zbiorcze do czasu) Przychody z podstawowej działalności są to obroty netto ze sprzedaży lub inaczej ceny netto. Przychody powstają w momęcie dokładania sprzedaży. Co oznacza że nie ma znaczenia termin opłaty za towary. Dla intencji przychodów z podstawowej działalności służą następujące konta:
   - Sprzedaż wyrobów gotowych
   - Sprzedaż usług
   - Sprzedaż towarów
   - Sprzedaż ino towarów
2. Pozostała działalność operacyjna – obejmuje różne zdarzenia towarzyszące dziłalności podstawowej ale nie należącej do niej. Zalicza się tu: sprzedaż środków trwałych, sprzedaż wartości niematerialnych, likwidacja środków trwałych, otrzymanie i przekazanie darowizny, tworzenie i rozwiązywanie rezerw, umorzone, przedawnione i nieściągalne należności i zobowiązania, niewyjaśniona różnica inwentaryzacyjna.
   Do kosztów tej działalności będą zaliczane te zdarzenia w wyniku których zmniejszy się majątek podmiotu. Do ewidencji pozostałej działalności operacyjnej służą dwa konta:
   - pozostałe koszty operacyjne
   - pozostałe przychody operacyjne
3. Działalność finansowa do której zalicza się różne operacje finansowe dotyczące takich kont jak: papiery wartościowe, kredyty, pożyczki, wycena w walutach obcych
   Do kosztów finansowych będą zaliczane te operacje finansowe które spowodują zmniejszenie majątku. Pozostałe operacje finansowe to przychody finansowe. Do ewidencji kosztów i przychodów działalności finansowej służą dwa konta:
   - koszty operacji finansowych
   - przychody z operacji finansowych
4. Zdarzenia nadzwyczajne do których zalicza się: zdarzenia losowe, sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa, posetępowanie układowe i naprawcze, zaniechanie określonej części działalności
   W ramach tych zdarzeń rejestruje się straty oraz zyski nadzwyczajne. Zdarzenia które spowodują zmniejszenie majątku to straty nadzwyczajne. Zdarzenia które spowodują zwiększenie majątku to zyski nadzwyczajne. Konta do ewidencji:
   - straty nadzwyczajne
   - zyski nadzwyczajne

Cały majątek dzielimy na kapitał własny i kapitał obcy.

• Kapitał własny to prawa właścicieli do określonej części własności majątku.
• Kapitał obcy to różnego rodzaju zobowiązania.

Kapitał własny może mieć różną postać w zależności od formy prawne j danego podmiotu.

Zobowiązania ? to kwoty przyrzeczone do zapłacenia przez dany podmiot na rzecz innych podmiotów.
Zobowiązania :

• Długoterminowe wymagają spłaty w okresie dłuższym od jednego roku,
• Krótko terminowe wymagają spłaty w ciągu najbliższego roku

Majątek w ujęciu rzeczowym nazywany jest aktywami , ten sam majątek w ujęciu finansowym to pasywa. Zestawienie aktywów i pasywów nazywane jest bilansem. Rzeczowo finansowe zestawienie majątkowe.

Stosując metodę finansową omawiamy kryterium podmiotu. Majątek w ujęciu rzeczowym jest to suma środków gospodarczych, którymi dany podmiot dysponuje. Składniki dzieli się na dwie grupy:

1. Majątek trwały ? są to składniki które w prowadzonej działalności będę prowadzone przez okres dłuższy od jednego roku,
2. Majątek obrotowy ? są to składniki które zostają zużyte w ciągu najbliższego roku.

Do Majątku trwałego zalicza się:

• Rzeczowy majątek trwały – Rzeczowy majątek trwały to środki trwałe i inwestycyjne. Środki trwałe ? to składniki które stanowią własność danego podmiotu, są kompletne i sprawne w momencie przekazania ich do eksploatacji, a ich przewidywany okres użytkowania jest dłuższy od jednego roku. Do inwestycji zaliczane są wszystkie koszty związane z przyszłymi środkami trwałymi.
• Wartości nie materialne i prawne – Wartości niematerialne i prawne ? do grupy tej zalicza się: nabyte prawa majątku o przewidywanym okresie wykorzystania dłuższym od jednego roku, koszty prac badawczo rozwojowych, koszty organizacji i zgromadzeń lub poszerzenie kapitału spółki akcyjnej, wartości firmy ? jest to różnica między ceną nabycia jednostki a jej wartością rynkową.
• Finansowy majątek trwały – Finansowy majątek trwały są to: akcje i udziały w innych podmiotach, pozostałe długoterminowe papiery wartościowe, udzielone długo terminowe pożyczki
• Należności długoterminowe

Majątek obrotowy:

• Rzeczowy majątek obrotowy – Rzeczowy majątek obrotowy ? podstawowe formy: materiały są to środki przeznaczone do zużycia, wyroby gotowe, wytworzone przez daną jednostkę przeznaczone na sprzedaż, półprodukty ? wytworzone przez daną jednostkę, zakończona określona część cyklu produkcyjnego, produkty w toku ? są to produkty rozpoczęte nie zakończone nawet w części cyklu produkcyjnego, towary ? są to składniki zakupione w celu dalszej ich sprzedaży.
• Należności i roszczenia – należności i roszczenia to skierowane na drogę sądową.
• Krótkoterminowe papiery wartościowe – krótko terminowe papiery wartościowe to te papiery które zostały zakupione w celach handlowych lub ich termin
  realizacji nie przekracza jednego roku.
• Środki pieniężne – środki pieniężne są to: gotówka w kasie, środki na rachunkach bankowych, inne środki pieniężne do których zalicza się obce czeki i weksle z terminem realizacji do trzech miesięcy

1. Rachunkowość finansowa ? cześć ta zajmuje się dostarczaniem informacji odbiorcom zewnętrznym. Rachunkowość finansowa podlega przepisom prawnym. (banki itd.)
2. Rachunkowość zarządcza ? część rachunkowości która zajmuje się dostarczaniem informacji odbiorcą wewnętrznym. Ta rachunkowość nie podlega przepisom prawnym.

Przedmiotem rachunkowości jest jednostka wyodrębniona majątkowo i prowadząca rachunkowość z wyboru lub obowiązku. Podmiot rachunkowości musi mieć wyodrębniony majątek ponieważ zapisuje zmiany o tym majątku. Wyodrębnienie majątku może mieć formę prawną lub tylko umowną dla potrzeb rachunkowości. Podmioty gospodarcze które muszą prowadzić ewidencję:

• Spółki ZOO, spółki akcyjne, przedsiębiorstwa państwowe,
• Spółdzielnie,
• Banki,
• Ubezpieczyciele, fundusze inwestycyjne, kasy chorych,
• Fundacje stowarzyszenia,
• Związki zawodowe,
• Biura Rachunkowe obsługujące podmioty.
• Osoby fizyczne i spółki jeżeli ich roczny przychód przekroczył 800 000 EURO.

Ostatnia grupa podmiotów może prowadzić ewidencje rachunkową jeżeli ich przychód jest mniejszy od 800 000 EURO. Przedmiot rachunkowości są to pojedyncze zdarzenia które zmieniają stan lub strukturę majątku danego podmiotu. Zdarzenia te nazywa się zdarzeniami gospodarczymi:

• Zakup towarów za gotówkę (lub ich sprzedaż),
• Jedna z podstawowych zasad stosowanych przez rachunkowość jest zasada rachunkowa. Polega ona na podwójnym rejestrowaniu różnych faktów.

W ramach tego systemu prowadzi się obserwację, rejestrację, przetwarza się oraz analizuje ogólne lub szczegółowe informacje na temat majątku podmiotu i osiągniętych wynikach finansowych. Rachunkowość dzieli się na trzy części:

1. Księgowość ? w ramach tego podsystemu prowadzi się rejestrację dokumentów księgowych. Każda informacja może być zapisana gdy ma podstawę w dokumencie księgowym.
2. Rachunek kosztów – w ramach tego podsystemu informacje zapisane przez księgowość i dotyczące kosztów przetwarzane są za pomocą różnych metod kalkulacyjnych w celu ustalenia kosztów wytwarzania.
3. Sprawozdawczość finansowa- podsystem ten zajmuje się sporządzaniem różnego rodzaju zastosowań liczbowych , ich częstotliwość i zakres tematyczny określa dana jednostka.

Zawarte w sprawozdaniach informacje powinny być poddane wszechstronnej analizie:

• Porównanie osiągniętych wyników z wynikami osiągniętymi w analogicznych okresach poprzednich
• Porównanie wyników z wynikami innych firm działających w tej dziedzinie
• Porównanie wyników założonym planem

Strata nadzwyczajna powstaje głównie w wyniku działania siły wyższej i oznacza zniszczenie wartości materialnych, czyli w wypadku straty nadzwyczajnej nie uzyskujemy żadnego efektu. Jest to efektywna utrata części kapitału własnego.

Zyski nadzwyczajne powstają przez uzyskanie dochodu bez poniesienia kosztu (przedawnienie zobowiązań lub kary uzyskane z tytułu nieterminowych dostaw lub niskiej jakości materiałów. Jest to efektywny przyrost kapitału własnego.

Poziomy podział konta polega na wprowadzeniu do ewidencji określonego przedmiotu w miejsce dotychczas stosowanego jednego konta, dwóch lub większej liczby kont bardziej szczegółowych. Wydziela się z konta podlegającego podziałowi zapisy debetowe i kredytowe (czyli z obu stron konta), dotyczące określonych grup operacji gospodarczych, i przenosi się te zapisy na inne konta, uzyskane z podziału.
Możliwe są dwa warianty podzielności poziomej:
1. konto dzielone przestaje funkcjonować (zanika), a jego miejsce zajmują nowe konta utworzone w wyniku podziału;
2. konto dzielone funkcjonuje nadal (jako konto syntetyczne), a konta uzyskane z podziału są prowadzone obok niego jak konta analityczne (szczegółowe), tworzące zwarty system ewidencji księgowej.
Na system ewidencji księgowej składają się konta syntetyczne (zbiorcze) i konta analityczne (szczegółowe).

Pionowy podział konta polega na wyodrębnianiu z jednej strony konta dzielonego określonej części zapisów i przeniesieniu ich na konto powstałe w wyniku dzielenia.
Podział pionowy stosowany jest:
1. w celu uzyskania większej przejrzystości zapisów na kontach;
2. gdy ewidencję danego składnika majątku prowadzi się według wartości umownych, różniących się od wartości bilansowej. Prowadzi to do powstania tzw. Kont korygujących.

Amortyzacja liniowa ? metoda zakładająca liniowe zużycie środków trwałych = koszt nabycia ? wartość rezydualna/okres życia środka trwałego.

Rachunek zysków i strat pokazuje jak kapitał własny firmy zmienia się w wyniku powstałych operacji gospodarczych, przeciwstawia koszty przychodom i mierzy działalność ekonomiczną
Najpierw różnicę między gotówką na początku i na końcu okresu
Gotówka = zobowiązania + kapitał ?aktywa niegotówkowe
gotówka = Z + kwłasny -NgA
zakup dóbr na sprzedaż to główne wydatki z działalności operacyjnej
wpływy operacyjne ? wydatki operacyjne = przypływy netto z działalności operacyjnej
Sprzedaż + spocz należności = potencjalne wpływy ? s końcowy należności = gotówka otrzymana od klientów (sprzedaż ? zmiana należności)
Apas końcowy + KST = zapasy dostępne do sprzedaży ? zapas pocz. = zakupy wyrobów
Stan pocz. Zobowiązań bieżacych + zakupy wyrobów = kwota do zapłaty gotówką ? stan koń. Zobowiązań bieżących = gotówka zapłacona
Koszt wyrobów sprzedanych +zmiana zapasów + wzrost zobowiązań = płatność dostawcom
Stan pocz. Zobowiązań z tyt. Wynagrodzeń + koszty wynagrodzeń ? stan końcowy = gotówka zapłacona
Aktywa obrotowe = zapasy + należności
Aktywa = kapitał własny + zobowiązania + zysk zatrzymany
Metoda pośrednia: zysk (przychód ?koszty) korygujemy o amortyzacja (+), wzrost należności(-), wzrost zapasów (-), wzrost zobowiązań (+), wzrost zob. z tytułu wynagrodzeń(+)
R. zysków i strat ? sprzedaaż netto ? koszt zapasów sprzedanych = zysk brutto na sprzedaży ? koszty operacyjne ogólne (koszt sprzedaży i administracji) = zysk brutto
Dt ? gotówka, należności, zapasy, koszt zap sprzedanych, wyposażenie, przedpłaty
Cr ? zobowiązania, koszty energii, przychody ze sprzedaży, umorzenie śr. trwałych

Dwa sposoby liczenia przepływów operacyjnych:

bezpośrednia ? przepływy z działalności operacyjnej obliczamy jako różnicę wpływów i wydatków gotówki, zysk korygowany jest o zmiany w odpowiednich aktywach i zobowiązaniach,

pośrednią ? dokonuje się korekt zysku netto aby odzwierciedlić wpływy i wydatki gotówki, zysk netto korygowany jest o zmiany w odpowiednich kontach aktywnych i zobowiązań, nie koryguje się kont kosztów i przychodów osobno.
Wpływy na gotówkę: sprzedaż za gotówkę+, sprzedaż na kredyt kupiecki0, otrzymanie dywidend lub odsetek+, wpływ należności+, zakup zapasów za gotówkę-, zakup zapasów na kredyt kupiecki0, zapłata zobowiązań-, rozliczenie przedpłat kosztów0, zapłacono za wydatki operacyjne-, naliczono podatki0, zapłacono podatki-, naliczono odsetki0, zapłacono odsetki-, zapłacono za koszty do rozliczenia w czasie-,  rozliczono przedpłatę0, naliczono amortyzację0, zakup majątku trwałego za gotówkę-, na kredyt0, sprzedaż majątku trwałego+, zakup papierów wartościowych długoterminowych-, sprzedaż ich+, udzielenie pożyczki-, wzrost zobowiązań+, spłata zadłużenia-, sprzedaż akcji+, wykup akcji-, zakup akcji obcych-, wypłata dywidend-, przekształcenie długu w kapitał własny0, przekształcenie długoterminowych zobowiązań w krótkoterminowe.

Sprawozdanie o przepływach środków pieniężnych ? wyjaśnia zmiany w stanie gotówki w firmie, raportuje wpływy gotówki i jej płatności w danym okresie czasu dla działalności operacyjnej, finansowej i inwestycyjnej, pokazuje związki zysku netto z saldem końcowym środków pieniężnych, aby określić przyszłe przepływy, ocenić sposoby wykorzystania gotówki przez zarządzających, określić możliwości wypłaty odsetek i dywidend oraz spłaty zobowiązań w terminie, cash flow wraz z rachunkiem zysków i strat wyjaśnia dlaczego składniki bilansu majątkowego zmieniły się w ciągu okresu.

Metoda starzenia się należności ? pozwala na estymację Rezerw na należności nieściągalne podobnie jak w metodzie procentu należności bieżących. Gdy uznane za nieściągalne zostaną spłacone ? należy dokonać zapisu zmniejszającego rezerwy na należności nieściągalne.